Tagebuch 2

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

Brauche ich Ihnen zu sagen, wie werth Sie mir in München geworden sind? Sie haben es bemerkt, gefühlt. Ich grüsse Sie in herzlicher Verehrung Ihr aufrichtig ergebener Herzl Nachschrift N[eue] Fr[eie] Pr[esse]      Als ich von Salzburg nach Jochl 20 September [1895]      Wien Es ist seit der letzten Eintragung eine grosse Anzahl kleiner Dinge dagewesen, die ich in einer eigenthümlichen Schreibtorpeur vorübergehen liess ohne sie zu verzeichnen. Ich will das jetzt pragmatisch nachtragen, freilich ohne die Frische des Augenblicks die ich mir ja für eine spätere Er= innerung beim Eröffnen dieses Buches conserviren wollte. Von Aussee ging ich Anfangs September nach Wien. Gleich im Verlauf meiner ersten Unterredung mit Bacher, die ich am ersten Tag hatte, erkannte ich, dass er für meine Idee absolut unempfänglich sein werde, ja sie vielleicht

Do I need to tell you how dear you have become to me in Munich?

 

You have noticed it, felt it.

 

With cordial regards,

 

Yours sincerely, Herzl.

 

September 20, Vienna

 

Since my last entry a great number of little things have happened which, with a peculiar aversion for writing, I allowed to go by unrecorded. I now intend to add them in a workmanlike fashion, although without the freshness of the actual moment, a freshness I had meant to preserve for a later remembrance when I opened this book.

 

From Aussee I went to Vienna at the beginning of September. In the course of my very first talk with Bacher, which took place on the day of my arrival, I realized that he would be completely unreceptive to my ideas—in fact, might fight them tooth and nail. 

היש עוד צורך לומר לך כמה נהיית חשוב בשבילי במינכן? שמת לב לכך, הרגשת זאת. אני מברך אותך בהערצה ובלבביות,

 שלך המסור, הרצל

 
20 בספטמבר [1895], וינה

מאז הרישום האחרון היו הרבה דברים קטנים שהנחתי להם לחלוף ולא רשמתי אותם בגלל עצלות כתיבה משונה. אני מתכוון להוסיפם עכשיו, למען העניין, כמובן בלי אותה רעננות של הרגע שרציתי לשמר כזיכרון לעתיד לבוא, כשפתחתי בכתיבת הספר הזה. 

מאַוּסזֵה נסעתי בראשית ספטמבר לווינה. בשיחתי הראשונה עם בּאכֶר, שהיתה ביום ראשון, הבחנתי מיד שאין בו שום נכונות לקלוט את הרעיון שלי, והוא אולי אף יֵצֵא נגדו בנחרצות.