Tagebuch 2

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

Gleich nach den Excellenzen kamen wir vor. Die übrigen Wartenden im Vorzimmer schauten auf, als sie unseren Vorrang bemerkten. Hofluft! Badeni eilte uns entgegen, begrüsste mich sehr frisch und munter. Offenbar ein gescheiter energischer Mensch. Er machte mir viele Complimente. Von der aufgetauchten Schwierigkeit hatte er schon gehört, und da er vom neuen Blatte sprach, that ich es auch. Ich sagte: Ce ne sont pas des con= sidérations pécuniaires qui peuvent me décider à accepter la direction du journal“ Wir sprachen nur französisch. Badeni fand es begreiflich, dass ich nicht von den Hofräthen abhängen wolle. Er bat mich, Freiberg nicht zu misstrauen, mich gegen ihn nicht verhetzen zu lassen. Ich würde selbstverständlich nicht ins Pressbureau gehen müssen, sondern meine Leute aux informations

We were admitted right after the Excellencies. The other people in the antechamber looked up when they noticed our precedence.

 

Court air!

 

Badeni hurried up to meet us, gave me a very lively and vigorous greeting. Evidently a smart, energetic person.

 

He made me many compliments. He had already heard of the difficulty that had arisen; and since he mentioned the new paper, I spoke about it as well.

 

I said: “Ce ne sont pas des considérations pécuniaires qui peuvent me décider à accepter la direction du journal [It is not financial considerations which can decide me to accept the editorship of the paper]."

 

We spoke only in French.

 

Badeni considered it understandable that I did not want to be dependent on his privy councillors. He begged me not to distrust Freiberg, not to let myself be stirred up against him. Of course, there would be no need for me to go to the Press Bureau, but I would send my men aux informations [for information]. 

מיד אחרי אנשי השררה נקראנו אנו. כל האחרים שהמתינו בחדר הכניסה הרימו גבות כשראו שמעדיפים אותנו.

אוויר פסגות של חצר מלכות!

בּאדֶני חש לקראתנו ובירך אותי בחדווה רבה. הוא נראה אדם חכם ונמרץ.

הוא הרעיף עלי מחמאות. על הקושי שנתגלה כבר שמע, והיות שדיבר על העיתון החדש, עשיתי זאת גם אני.

אמרתי: 

"Ce ne sont pas des considérations pécuniaires que peuvent me décider, à accepter la direction du journal"

("לא שיקולים כספיים יכריעו אם אקבל את עריכת העיתון").

דיברנו רק צרפתית.

בּאדֶני נטה להבין שאינני רוצה להיות תלוי ביועצי החצר. הוא ביקש ממני שלא אחשוד בפרייברג בפרייבֶּרג ואמר שלא ארשה שיסיתוני נגדו. מובן שלא אצטרך ללכת אל לשכת העיתונות, אלא לשלוח את האנשים שלי aux informations (לאסוף ידיעות)