Tagebuch 7

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

ich sogar schon stündlich die Berufung zum Sultan. Der Ramazan kam dazwischen u. es ist seit einigen Wochen wieder still geworden. Nun scheint aber die historische Gelegenheit jetzt eine solche zu sein, die Entschliessungen fordert. In ehrerbieti gewohntem ehrerbietigem Vertrauen wende ich mich an Ew. Kön[i]gl[iche] Hoh[eit] um Rath und Hilfe. Zweierlei (xx) wäre jetzt nothwendig, um die grosse Sache auszuführen. Erstens die persönliche Unterstützung S[eine]r M[ajestät] des Deutschen Kaisers bei S[einer] M[ajestät] dem Sultan. Es wurde mir aus der Umgebung des Letzteren mitgetheilt, dass ein solcher Schritt, der vollständig geheim bleiben könnte, ja müsste, die entscheidende Wendung herbeiführen würde. Ein Allerhöchstes Handschreiben das auf den in ... Der Sultan würde meine Propositionen entgegen annehmen, wenn sie ihm von seinem hohen Freunde als berücksichtigens= werth bezeichnet würden. Zweitens meine Audienz bei S[eine]r M[ajestät] dem Kaiser von Russland. Diese hätte einen doppelten Zweck. Es würde zunächst dadurch

At the end of December, 1899, I was even expecting a summons to the Sultan at any time. The Ramadan interfered, and in the past few weeks things have quieted down again. Now, however, the historic opportunity seems to be one that demands decisions.

 

With my accustomed respectful confidence I am turning to Your Royal Highness for advice and help. Two things would now be necessary to carry out the great plan.

 

First, the personal support of His Majesty the German Kaiser with His Majesty the Sultan. From sources close to the latter I have been informed that such a step, which could—in fact, must— remain completely secret, could bring about the decisive turn.

 

The Sultan would accept my proposals if his exalted friend presented them to him as worthy of consideration.

 

Second, my audience with His Majesty the Emperor of Russia. This would have a dual purpose. For one thing, it would let the masses in Russia see that our movement is being favored.

בסוף דצמבר 1899 אף המתנתי בכל שעה שאֶקרֵא אל הסולטאן. ואולם הרמאדאן נכנס, וזה כמה שבועות שהעניין שוב נדם. אך שעת הכושר ההיסטורית עכשיו היא מן הסוג התובע החלטות. 

מתוך אמון שהורגלתי לו, וביראת כבוד, אני פונה אל הוד מלכותך בבקשת עצה ועזרה. שניים הם הדברים הדרושים עכשיו כדי להגשים את העניין הגדול.

האחד: תמיכתו האישית של הוד רוממותו הקיסר הגרמני אצל הוד רוממותו הסולטאן. מחוגו של הסולטאן נמסר לי שצעד כזה, שיוכל להישמר סודי לחלוטין אדרבא הוא חייב להישאר סודי יכול להוליך אל המִפנה המכריע. 

הסולטאן יקבל אולי את הצעותי, אם ידידו הרם הוא שיהיה להן למליץ.

השני: הריאיון שלי אצל הוד רוממותו הקיסר של רוסיה. ריאיון זה יכולות להיות לו שתי מטרות. ראשית, ההמונים ברוסיה יבינו שתנועתנו זוכה לחסדו.