Tagebuch 2

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

rien d’urgent. Quand je serai de retour à Paris — ce qui entre parenthèse ne sera pas le cas avant plusieurs mois — je serai enchanté de vous voir, sans pour cela rien changer aux idées que j’ai exprimées. Recevez, Monsieur, l’expression de mes sentiments distingués                          M[aurice] de Hirsch 5. Juli [1895] Meine Antwort an Hirsch. Paris 5 Juli [18]95 Hochgeehrter Herr! Es hat mich schwer geärgert, dass Sie den Brief nicht gleich beantworteten, den ich Ihnen nach unserer Unterredung schrieb. Darum theilte ich Ihnen vierzehn Tage später mit, dass ich die Sache aufgegeben habe. Nach dem ich gestern ihren Brief erhalten Ihrem gestern eingetroffenen Briefe will ich Ihnen aber sagen, wie das zu verstehen ist. Für die Juden will ich noch etwas zu thun versuchen — mit den Juden nicht. Wenn ich glauben durfte, dass Einer meinen entschlossenen Gedanken verstehen würde, waren Sie es. Von den anderen Juden kann ich noch weniger erwarten. In der politischen Energielosigkeit zeigt sich der

However, an answer was not urgent. When I return to Paris, which, I may add parenthetically, will not be for several months, I shall be delighted to see you, although without any change in the ideas which I have already expressed.

 

Very sincerely yours, M. de Hirsch.

 

My reply to Hirsch:

 

Paris, July 5, 1895

 

Dear Sir:

 

I was greatly annoyed that you did not reply at once to the letter I wrote you after our conversation. That is why I informed you two weeks later that I had given the matter up. But after receiving your letter yesterday I should like to tell you how my decision is to be understood. I shall still try to do something for the Jews, but not with them. If I ventured to believe that someone would understand my resolute ideas, it was you. From other Jews I can expect even less. The decline of our once-vigorous race is revealed most clearly in our political lethargy. 

תשובה זו הרי אין בה שום דחיפות. כשאהיה שוב בפאריס — ואגב, לא אהיה שם אלא בעוד חודשים רבים — אשמח מאוד לראותך. ואולם אין בכוונתי לשנות דבר בנוגע לרעיונות שהשמעתי.

ברגשי כבוד

מ[וריס] דֶה הירש

תשובתי להירש:


פאריס, 5 ביולי 95[18]

אדון נכבד מאוד!

גדול היה צערי על שלא השבת מיד על המכתב שכתבתי לך אחרי שיחתנו. משום כך הודעתי לך כעבור שבועיים כי הנחתי לעניין. אלא שאחרי מכתבך שקיבלתי אתמול, רוצה אני לומר לך איך צריך להבין את החלטתי. אני עדיין רוצה לנסות לעשות משהו בשביל היהודים, ולא עִם היהודים דווקא. אם סברתי שיש מישהו שיבין את מחשבתי הנחרצת, זה אתה. מן היהודים האחרים אני יכול לצפות עוד לפחות מזה. חוסר התעוזה המדינית הוא שמאפיין בצורה הברורה ביותר את הניוון של הגזע שלנו, שהיה לפנים גזע חזק.