Tagebuch 7

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

mit mir? Ich (ganz ruhig): Ich sage Sie , dass Sie das M[anu]sc[ri]pt haben müssen, ich habe es Ihnen durch Klinenberger geschickt. Er (grimmig) : Ich weiss davon nichts. Ich: Sie müssen es haben. Er: Woher wissen Sie das? Ich: Ich nehme an, dass K[linenberger] mich nicht angelogen hat. Er: Sie nehmen an! .. Ich wünsche aber nicht, dass Sie diesen Ton anschlagen. Ich wünsche das nicht! Ich wandte ihm den Rücken zu, trat ans Fenster — u. er lief in sein Zimmer. Gleich kam er zurück u. sagte kleinlaut „Ich habe das M[anu]sc[ri]pt gefunden.“ Ich gab ihm keine Antwort mehr. Dann gings zum Thema Roman über. Der Ohnetsche war abgelaufen u. kein neuer da. Ich lehnte die Verantwortung ab, weil man mir diese Sache bisher nicht übergeben hatte. Ich sagte rauh: Mir muss man früher sagen, was man wünscht  

I said (quite calmly): “I am saying that you must have the manuscript; I sent it to you through Klinenberger.”

 

He (grimly): “I know nothing about it.”

 

I: “You must have it.”

 

He : “How do you know that?”

 

I: “I assume that Kl. didn’t lie to me.”

 

He: “You assume! . . . But I don’t want you to use that tone toward me. I don’t want that!”

 

I turned my back to him, stepped to the window—and he ran into his office. He came back a moment later and said meekly: “I’ve found the manuscript.”

 

I didn’t bother to reply.

 

Then we turned to the subject of the novel. The Ohnet serial had been completed and no new one was on hand. I declined responsibility, because so far I had not been put in charge of this department.

 

I said rudely: “I have to be told in advance what is wanted.”

אני (בשלווה גמורה): אני אומר שכתב־היד בוודאי אצלך, שלחתי לך אותו דרך קלינֶנבֶּרגֶר.

הוא (בזעם): אינני יודע דבר על כך.

אני: זה בוודאי אצלך.

הוא: מנין אתה יודע זאת?

אני: אני מניח שקלינֶנבֶּרגֶר לא שיקר לי.

הוא: אתה מניח! אבל אינני רוצה שתדבר אלי בטון הזה. אינני רוצה בכך!

הפניתי לו את גבי, ניגשתי לחלון והוא מיהר אל חדרו. הוא חזר מיד ואמר בקול רפה: "מצאתי את כתב־היד".

לא עניתי לו עוד. 

אחר־כך דיבר על ה״רומן" [כלומר הרומן בהמשכים ש־.N.Fr.Pr נהג לפרסם כמדור קבוע]. זה של אוֹנֶט הסתיים ואין אחר במלאי. התנערתי מן האחריות לכך, שכן לא מסרו את העניין הזה לטיפולי עד עתה.

אמרתי בעזות פנים: לי צריכים לומר קודם מה שרוצים.