Tagebuch 2

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

15 Feber [1896]. Jetzt ist mein guter Vater meine einzige Stütze. Alle, mit denen ich bisher die Sache berathen habe, halten sich vorsichtig zurück, lauern, warten ab. Neben mir fühle ich nur meinen theuren Alten. Der steht wie ein Baum. Oppenheim machte gestern Abends Spässse in der Redaction. Er will meine Broschüre binden lassen. „Bist du meschugge, lass’ dich binden,“ sagte er, nachdem ich sie ihm auf seine Bitte gegeben. Auf das Alles muss ich gefasst sein. Die höheren Schusterbuben werden mir nachlaufen. Aber wer in dreissig Jahren Recht haben soll, der muss in den ersten vierzehn Tagen für verrückt gehalten werden. Auch an der Börse soll schon gestern viel von der Broschüre gesprochen worden sein. Die Stimmung scheint eher feindselig gegen mich zu sein. 16 Feber [1896] Dr. S[aul] R[afael] Landau war bei mir. Ich glaube an ihm einen ergebenen u. tüchtigen An=

February 15

 

At this point my good father is my only standby. All those with whom I have conferred on the subject up to now are cautiously keeping in the background, watching events, biding their time. At my side I feel no one but my dear old father. He stands firm as a rock.

 

Oppenheim made some jokes last night at the office. He wants to have my pamphlet bound. “If you are meshugge [crazy], have yourself bound,” he said, after I had given him a copy at his own request.

 

I must be prepared for this sort of thing. The grown-up street urchins will be on my heels. But a man who is to carry the day in thirty years has to be considered crazy for the first two weeks.

 

At the Stock Exchange, too, there is supposed to have been a lot of discussion of the pamphlet yesterday. If anything, the mood seems to be hostile to me.

 

February 16

 

Dr. S. R. Landau came to see me. I believe I have in him a devoted and capable supporter.

15 בפברואר [1896]

בעת הזאת אבי הנאמן הוא מִשעני היחיד. כל אלה שנועצתי בהם בעניין עד עתה נוהגים באיפוק זהיר, אורבים, ממתינים. לצדי אני מרגיש רק את הזָקֵן היקר שלי. הוא ניצב כמו אילן.

אוֹפֶּנהיים התבדח אמש במערכת. הוא רוצה למסור את החוברת שלי לכריכה קשה: 

"Bist du meschugge, lass dich binden" ("אם אתה משוגע, שיקשרו אותך כמו שכורכים ספר"). כך אמר לאחר שנתתי לו אותה על פי בקשתו.

את כל הדברים הללו אני חייב להביא בחשבון. הפרחחים רמֵי המעלה ירדפו אחרי.

ואולם מי שאמור להיות צודק בעוד שלושים שנה, צריך שיחשבוהו משוגע בשבועיים הראשונים.

אומרים שגם בבורסה כבר דיברו אתמול הרבה על החוברת. דומה שהלך־הרוח דווקא עוין כלפַּי.

 
16 בפברואר [1896]

ד״ר ש[אול] ר[פאל] לַנדאו היה אצלי. אני מוצא בו תומך מסור ומוכשר.