Tagebuch 2

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

die künftige Stellung der Juden in der oestreichischen Armee. (xx) Ich machte Benedikt, dessen Sohn jetzt an der Universität ist, und Bacher den Kopf gehörig warm mit dieser Sache. 15  März [1896] Benedikt veröffentlicht im Economist einen kategorischen Aufruf an die Reichen, die Judenschlacht nicht allein durch die Armen und (xx) die Jugend schlagen zu lassen. Mit Ausnahme meiner Conclusion steht Benedikt in diesem Artikel schon völlig auf dem Boden meiner (xx) Staatsschrift. 16 März [1896] Gestern Sonntag Nachmittag war ich beim Rev[erend] Hechler. Das ist nach Oberst Goldsmid der eigen= thümlichste Mensch, den ich bisher in dieser Bewegung kennen gelernt habe. Er empfang mich Er wohnt im vierten Stock, seine Fenster gehen auf den Schillerplatz hinaus. Schon auf der Treppe hörte ich Orgelspiel. Das Zimmer, in das ich trat, ist mit Büchern ringsum bis an die (xx) Decke bestellt.

namely, the future position of Jews in the Austrian army.

 

I got Benedikt, whose son is now at the University, and Bacher, all steamed up about the matter.

 

March 15

 

Benedikt publishes in the Economist a peremptory appeal to the rich not to let the Jewish battle be fought out by the poor and the young alone.

 

With the exception of my conclusion, Benedikt stands in this article completely on the ground of my political treatise.

 

March 16

 

Yesterday, Sunday afternoon, I visited the Rev. Hechler. Next to Colonel Goldsmid, he is the most unusual person I have met in this movement so far. He lives on the fourth floor; his windows overlook the Schillerplatz. Even while I was going up the stairs I heard the sound of an organ. The room which I entered was lined with books on every side, floor to ceiling.

מדובר בעתיד מעמדם של היהודים בצבא האוסטרי. את בֶּנֶדיקט, שבנו לומד עכשיו באוניברסיטת וינה, וגם את בּאכֶר, שִלהבתי כהוגן בעניין הזה.

 
15 במארס [1896]

בֶּנֶדיקט מפרסם ב״אקונומיסט אֶקוֹנוֹמיסט״  [של .N.Fr.Pr] קריאה נחרצת אל העשירים שלא להניח את מאבקם של היהודים רק בידי העניים והנוער.

פרט למסקנה שלי, בֶּנֶדיקט כבר נמצא בשתי רגליו על הקרקע של חיבורי המדיני.

 
16 במארס [1896]

אתמול, יום א׳ בבוקר, הייתי אצל הרֶוֶרֶנד הֶכלֶר. אחרי הקולונל גוֹלדסמיד זה האיש המשונה ביותר שהכרתי עד כה בתנועה הזאת. הוא מתגורר בקומה הרביעית, וחלונות דירתו משקיפים אל שילֶרפּלאץ. כבר בעלותי במדרגות שמעתי נגינת עוגב. החדר שנכנסתי אליו מלא ספרים עד התקרה.