Tagebuch 7

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

anstatt „Wien“. Es war kein mot convenu. Depesche: Wien fr[anko] Galata 4/6 2 s[oir] Schlesinger versuchte vorgestern Cohn (Sultan) kurz abgewiesen. Gestern nicht dazu gekommen. Abreist heute nach Westen berührt Walzerstadt wo eintägiger Aufenthalt geplant ist. Loebel (ich) möge ihn abwarten da logis unbe= stimmt. Er opinirt versuchen Vermittlung Vorgesetzten mois. Bitte umgehend draten ob meine Anwesenheit noch nothwendig da abreisen möchte Dienstagdampfer.“ Das (xx) einzig Tröstliche in dieser Depesche, dass er „gestern nicht dazu gekommen“. Die vorgestrige kurze Abweisung war also keine derartige, dass er gestern bei passender Gelegenheit nicht hätte wieder davon anfangen können. Ich telegraphirte an Rosenbaum: „Erkundigen Sie sich bei Moi in Loebels Auftrage wie Geschäftsaussichten gegenwärtig stehen. Erwähnen Sie aber nichts von Schlesinger. Erwarte Dratantwort von hier

It wasn’t a mot convenu [code word].

 

Telegram: Galata to Vienna, June 4,  2s

 

Schlesinger tried Cohn (Sultan) day before yesterday, flatly refused. Had no chance yesterday. Leaving for West today, passing through City of Waltzes where plans one-day stay. Loebel (myself) should wait for him, since place to stay indefinite. He opines try mediation of Moi’s superior. Please wire by return if my presence still required, because wish to leave Tuesday steamer.

 

The only comforting feature of this telegram is that he “had no chance yesterday.” Thus the flat refusal of the day before had not been such that he could not have started all over again yesterday if there had been a suitable opportunity.

 

I telegraphed to Rosenbaum:

 

Ask Moi in Loebel’s behalf how business prospects are at present. But mention nothing of Schlesinger.

זה לא היה mot convenu (קוד מוסכם).

 

הנוסח: וינה, [נשלחה] מגאלאטה,

 

 

 


4 ביוני בשעה 2

 

 

שלֶזינגר [ואמבֶּרי] ניסה שלשום [לדבר עם] כהן (הסולטאן) ונדחה. אתמול לא הספיק. הוא יוצא היום מערבה, מתעכב בעיר הוואלסים וישהה שם יום אחד. לֶבֶּל (כלומר אנוכי) יואיל להמתין לו, כי לא ברור היכן יתאכסן. הוא סבור שצריך לנסות תיווך מצד הממונה על Moi [נוּרי בֵּיי]. טלגרף נא מיד אם נוכחותי [בקושטא] עדיין נחוצה, כי ברצוני להפליג מכאן בספינה של יום ג׳".

הדבר היחיד שהוא בבחינת נחמה בטלגרמה הזאת הוא ש״אתמול לא הספיק". הדחייה של שלשום לא היתה אפוא מן הסוג שלא יכול היה לשוב ולפנות אתמול בהזדמנות מתאימה.

טלגרפתי לרוזנבאום:

״הואל נא להתעניין אצל Moi [נוּרי בֵּיי] בשמו של לֶבֶּל [הרצל] מה סיכוי העסקים עכשיו. אך אל תאמר דבר על שלזינגר [ואמבֶּרי].