Tagebuch 7

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

liegt. Oder der Gemüsemarkt liegt vertraulich am Schloss. Man gewöhnt sich auch an Audienzen. Der kühlhöfliche Adju= tant, dessen Freundlichkeit voll verkniffener Unliebenswürdig= keiten ist, die Wachen an Thor u. Thür, die wichtigen Lakaien, die geschniegelt der Audienz minuten harrenden Officiere u. die decorirten Bürgerschul= lehrer im Vorzimmer imponirten mir nicht mehr. Ich studirte unbefangen ihre durchsichtigen Ordensseelen, ergötzte mich an den hübschen Rococo=Panneaux über den Thüren u. sah auf den Schlosshof hinaus. Wir hatten eine halbe Stunde gewartet — unser Dreizehn — da ging der Oberst=Adjutant ab, offenbar um die Liste der Anwesenden (xx) vorzulegen

 Or, the vegetable market is intimately near the palace.

 

One gets accustomed to audiences, too. The coolly courteous adjutant, whose friendliness is artfully disobliging; the guards at every door and gate; the important lackeys; the officers waiting for those minutes of the audience, all slicked up, and decoration-studded public-school teachers in the ante-chamber—all these no longer impressed me. I unabashedly studied their transparent decorated souls, enjoyed the pretty rococo paneling over the doors, and looked out at the castle courtyard.

 

We had been waiting for a half-hour—the thirteen of us—when the Chief Adjutant went out, apparently to submit a list of those present.

או שמא השוק הוא השוכן בבטחה לצד הארמון.

גם לראיונות מתרגלים. בחצר ההמתנה השָליש בעל נימוסי החצר הצוננים, שחביבותו אומרת חוסר־אדיבות מאופק, שומרי השערים והדלתות, המשרתים הלובשים ארשת של חשיבות, הקצינים המגונדרים המצפים בקוצר רוח לרגעי הריאיון, מורים של בתי־ספר ממלכתיים עטורי־אותות כל אלה שוב לא הרשימו אותי. בחנתי בנחת את הנשמות השקופות הללו, שוחרות העיטורים, התענגתי על ציורי הרוֹקוֹקוֹ הנחמדים שמעל לדלתות והפניתי מבט אל חצר הארמון.

 

המתנו חצי שעה שלושה־עשר היינו שם כאשר יצא השליש, שדרגתו אלוף־משנה, מן הסתם כדי להגיש את רשימת הנוכחים.