Tagebuch 7

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

28 VIII [1899] Hechler fährt heute Abend nach Karlsbad Marienbad zum Prinzen von Wales um diesen zu bestimmen, dass er mich empfange.   29   VIII [1899]   Wien Gestern war ich bei Nouri Bey im Hotel Imperial. Er kniete gerade in Hemdärmeln vor seinem Koffer, den er packte, um nach dem Semmering zu fahren. Erst war er trocken, abweisend, als wüsste er gar nicht, warum ich komme. Bald hatte ich heraus, dass ihm 20,000 frcs zu wenig waren. Er sagte: „Ihre Audienz wäre doch bei Ihrer Stellung in der zionistischen Bewegung nichts Gleichgiltiges. Uebrigens würde mir jeder Banquier für eine Audienz beim Sultan das Doppelte von dem geben, was Sie mir versprechen.“ „Qu’à cela ne tienne“, sagte ich, „Sie sollen 40,000 bekommen.“ Darauf begann er menschlicher zu werden. Die Sache sei nicht so leicht. Man müsse einen Agenten aufstellen, der in

August 28

 

Hechler is going to Marienbad this evening, to see the Prince of Wales and induce him to receive me.

 

 

August 29, Vienna

 

Yesterday I went to see Nuri Bey at the Hotel Impérial. He was in his shirt-sleeves, kneeling before his trunk and packing it preparatory to leaving for the Semmering.

 

At first he was cool and distant, as though he had no idea of why I had come.

 

I had soon guessed that 20,000 francs weren't enough for him. He said: “Considering your position in the Zionist movement, your audience would certainly not be something of no account. As a matter of fact, any banker would give me twice what you have promised in return for an audience with the Sultan."

 

“Qu’à cela ne tienne [Let it go at that]," I said. “You shall have 40,000."

 

At that he began to get more human. The matter was not so easy, he said. An agent would have to be secured to work up sentiment for our plan in Turkish circles.

28 באוגוסט [1899]

הֶכלֶר יוצא היום למאריֶנבּאד אל הנסיך מוֵילס כדי להשפיע עליו שיקבל אותי.

 

 

 


29 באוגוסט [1899]

אתמול הייתי אצל נוּרי בֵּיי ב־Hotel impérial. מצאתיו בכותונתו, בלא מעיל, כורע לפני מזוודתו, אורז לקראת יציאה לזֶמֶרינג.

בתחילה היה יבש, צונן, כאילו איננו יודע כלל לשם מה אני בא.

מיד התברר לי שעשרים אלף פרנקים אין בהם די. הוא אמר: "הריאיון שלך הוא לא דבר של מה בכך במעמדך בתנועה הציונית. הרי כל בנקאי היה נותן לי כפליים ממה שאתה מבטיח לי בעבור ריאיון עם הסולטאן".

"Qu'à cela ne tienne" ("זו לא תהיה בעיה"), אמרתי, "אתה תקבל ארבעים אלף". 

ואז נהיה אנושי יותר. העניין איננו קל כל־כך. יש להציב סוכן שיחולל אווירה טובה למען תוכניתנו בקרב חוגים טורקיים.