Tagebuch 7

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

dass er durch uns seinen Herzenswunsch, eine neue Flotte zu kriegen, durchsetzen könne, 25 Panzerkreuzer auf einmal, u. 2000 Krupps u. die Seebefestigung von Konstantinopel. „Laissez moi faire!“ Er prahlte noch allerlei zusammen, wie ein Spitzbube, der sich seiner Finessen rühmt. Schliesslich präcisirte er: „Ich gehe jetzt auf den Semmering. Samstag bin ich wieder hier. Halten Sie mir 10,000 fr. bereit. Aber die müssen mir von Hand zu Hand übergeben werden, ohne Zeugen, ohne Quittung.“ Ich sagte, ich würde ihm das Geld durch meinen Advocaten Dr. Kokesch schicken lassen. Er zierte sich ein wenig, willigte aber dann ein. Wir schieden als Freunde! Ein Detail: den Namen des Crespi wollte er mir nicht mit eigener Hand schreiben, er dictirte mir ihn nur.   Natürlich gehe ich nicht darauf ein, die 10,000 frcs ohne Beleg herzugeben.

He would explain to the Sultan how he could achieve his heart’s desire: a new fleet, 25 armored cruisers at once, as well as 2000 Krupp cannon and the coastal fortification of Constantinople. “Laissez-moi faire [Let me do it!]!״ He boasted up a storm, like a sharper bragging about his stratagems.

 

Finally he got down to cases:

 

“I am going up to the Semmering now. I’ll be back on Saturday. Have 10,000 francs ready for me. But they must be paid to me in cash, without witnesses or a receipt.”

 

I said I would have the money sent to him through my lawyer, Dr. Kokesch. He made a show of reluctance, but in the end consented. We parted friends!

 

A detail: he wouldn’t write down Crespi’s name with his own hand, but merely dictated it to me.

 

 

Naturally I am not going through with paying the 10,000 francs without a receipt.

 הוא יסביר לסולטאן שבאמצעותנו יממש את משאלת לבו לבנות לעצמו צי חדש, עשרים וחמש ספינות קרב משוריינות ואלפּיים תותחי קרוּפּ ואת ביצורה של קושטא מצד הים. "!Laissez moi faire" ("תן לי לפעול!"). הוא עוד המשיך להתרברב על כל מיני דברים, כמו פרחח המתפאר בתחבולותיו.

לבסוף דיבר לעניין: 

"אני יוצא עכשיו לזֶמֶרינג. בשבת אהיה שוב כאן. הכן לי עשרת אלפים פרנקים. אבל אלה צריכים להינתן מיד ליד, בלי עדים, בלי קבלה".

אמרתי שאשלח לו את הכסף באמצעות עורך־הדין שלי הד״ר קוֹקֶש. הוא התחנחן קצת, אך לבסוף הסכים. נפרדנו כידידים!

פרט אחד: את שמו של קרֶספּי לא רצה לרשום בכתב־ידו, הוא איית לי אותו.

מובן שאינני מסכים לתת את עשרת אלפים הפרנקים בלי אישור.