Tagebuch 2

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

15 Dec[ember 1895] Mimicry der Juden. Wir gewöhnten uns dabei hauptsächlich unsere guten Eigenschaften ab, weil solche Nationalmimiker zumeist nur schlechte haben   24 Dec[ember 1895] Eben zündete ich meinen Kindern den Weihnachts= baum an, als Güdemann kam. Er schien durch den „christlichen“ Brauch verstimmt. Na, drücken lasse ich mich nicht! Aber meinetwegen soll’s der Chanukabaum heissen — oder die Sonnenwende des Winters?   Der jüdische Verleger Cronbach in Berlin will von meinem Broschüren=Antrag nichts wissen. Es sei gegen seine Ansichten. Ich tröstete mich, als ich auf dem Briefcouvert sah, dass er eine Friseurzeitung u. dgl. verlegt. Dann an Duncker & Humblot geschrieben, die auch nichts davon wissen wollen. Selbstverlag also? Wenn die Broschüre „geht“ würde ich wie ein Geschäftsmann aussehen!

December 15

 

Mimicry on the part of the Jews.

 

In this we mainly lost our good qualities, because such national mimicry usually produces only bad ones.

 

December 24

 

I was just lighting the Christmas tree for my children when Güdemann arrived. He seemed upset by the “Christian” custom. Well, I will not let myself be pressured! But I don’t mind if they call it the Hanukah tree—or the winter solstice.

 

The Jewish publisher Cronbach in Berlin will not hear of my offer to bring out my pamphlet. He says that it runs counter to his views. I consoled myself when I noticed from the envelope of his letter that he publishes a hairdressers’ journal and the like.

 

Then I wrote to Duncker & Humblot, who will not have anything to do with it, either.

 

Publish it under my own imprint, then? If the pamphlet sells, I would look like a businessman!

וינה, 15 בדצמבר [1895]

יצר החקיינות [הדארוויני] של היהודים.

כך נגמלנו בעיקר מן התכונות הטובות שלנו, שהרי חקיינים של לאומיות יש להם בעיקר תכונות רעות.

 


24 בדצמבר [1895]

ממש ברגע שהדלקתי את אורות עץ האשוח בשביל ילדַי, נכנס גידֶמן. נראה כי רוחו נעכרה עליו בגלל המנהג ״הנוצרי״. טוב, לא ארשה שילחצו עלי! אבל מצדי שייקרא עץ החנוכה או המִפנה החורפי של השמש.

המו״ל היהודי קרוֹנבּאך בברלין אינו רוצה לדעת דבר על ההצעה שלי בדבר החוברת. היא נוגדת את השקפותיו. התנחמתי כשראיתי על המעטפה [של מכתבו] שהוא מוציא לאור עיתון של סַפּרים וכדומה.

אחר־כך כתבתי אל דוּנקר את הוּמבּלוֹט, וגם הם אינם רוצים לדעת על כך דבר. ובכן, הוצאה עצמית? אם החוברת תצליח, עוד איראה כמו איש עסקים.