Diary 3

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

unser Correspondent möge nur wann immer kommen, man werde ihm Alles sagen. Ich danke für die Zusicherung. Dann lasse ich Seine Hoheit fragen, ob er den Zweck meiner Reise kenne. Nein, lässt er mir antworten, wobei seine halbgeschlossenen Augen immer auf den Tischrand oder auf seine mit dem Rosen= kranz spielenden (xx) grossen Hände gesenkt sind. Ich setze also Khair Eddin meinen Vorschlag zur Weiter= beförderung auseinander. Der Grossvezier hört uner= schütterlich zu. Er stellt Fragen wie diese: „Palästina ist gross. Welchen Theil davon ich mir denke?“ Ich lasse antworten: „Das werde sich mit den Vortheilen die wir bieten balanciren

I thanked him for this assurance.

 

Then I had the interpreter ask His Highness whether he knew the purpose of my trip.

 

“No,” came back his reply, and as he spoke his half-closed eyes kept glancing downward at the edge of the table or at his large hands which were toying with the beads.

 

So I presented my proposal to Khair Eddin to have it conveyed to the Grand Vizier.

 

The Grand Vizier listened imperturbably. He asked questions such as this: “Palestine is large. What part of it do you have in mind?”

 

I had the interpreter answer: “That will have to be weighed against the benefits we offer.

אני מודה על ההבטחה.

אחר־כך אני מבקש שישאלו את הוד מעלתו אם הוא יודע מה מטרת נסיעתי.

לא, הוא מבקש שיאמרו לי. עיניו העצומות למחצה מושפלות כל הזמן או אל קצה השולחן או אל ידיו הגדולות המשחקות במחרוזת.

אני מפרט אפוא לפני חֵיר א־דין את הצעתי כדי שימסור אותה הלאה.

הוואזיר הגדול מקשיב בלי להניד עפעף. הוא שואל שאלות כגון אלה: "ארץ־ישראל גדולה. על אילו מחלקיה אני חושב?"

אני מבקש להשיב: עניין זה יצטרך להתאזן על־ידי היתרונות שאנו מציעים.