Diary 3

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

ist. Einige Di fremde Diplomaten kommen und gehen. Es ist eben von zwei Frauen die Rede, die irgendwo Räubern in die Hände fielen und gegen Lösegeld frei= gelassen werden sollen. Ein Attaché irgend einer Botschaft bittet Nouri Bey alle nicht dringenden An= gelegenheiten liegen zu lassen, weil er vor seinem Urlaub nichts Neues in Angriff nehmen möchte. Man merkt, dass ihm gar nichts dringend vorkommt. Als wir allein sind, sagte ich Nouri Bey was ich will. Seine Augen leuchten hoch auf. Er capirt sofort. „C’est superbe“ sagt er, als ich ihm — wie vorhin dem Grossvezier — sage, dass wir

A few foreign diplomats came and went. The talk happened to be about two women who had fallen into the hands of brigands somewhere and were to be released in return for ransom. An attaché of some embassy begged Nuri Bey to defer all non-urgent matters because he didn’t want to tackle anything new before going on his vacation. One could tell that absolutely nothing seemed urgent to him.

 

When we were alone, I told Nuri Bey what I wanted. His eyes lit up. He got the point right away.

 

“C’est superbe [That’s splendid],” he said when I told him— as I had told the Grand Vizier previously—that we wanted to liberate Turkey from the Debt Control Commission.

דיפלומטים זרים אחדים באים והולכים. מדובר בשתי נשים שנפלו בידי שודדים וצריך לשחרר אותן תמורת כופר. נספח של שגרירות כלשהי פונה אל נוּרי בֵּיי ומבקש שיניח לכל הדברים שאינם דוחקים, כי לפני שיצא לחופשה אין הוא רוצה להתחיל לעסוק בשום דבר חדש. ניכר בו ששום דבר אינו נראה לו דוחק.

כשנותרנו לבדנו אמרתי לנוּרי בֵּיי מה מבוקשי. עיניו אורו. הוא תופס מיד.

 "C'est superbe" (״זה נפלא״), ענה כשאמרתי לו — כפי שאמרתי קודם לוואזיר הגדול — שברצוננו לשחרר את טורקיה מעולה של המועצה המפקחת על החוב.