Diary 2

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

N[euen] Fr[eien] Prfesse] weitergehen wolle, be= quem, behaglich, um 7 Uhr aus dem Bureau u. weiter keine Sorgen. Oder ob ich mir mein Leben so zerstören wolle, wie er u. Bacher es gethan — keinen Tag, keine Nacht mehr haben? Ich sagte: „Ich bin kein bequemer Mensch. Jetzt kann ich noch zwanzig Jahre die Welt zusammenreissen. Um Geld zu gewinnen, thäte ich es nicht. Aber ich habe meine Idee!“ Benedict sagte endlich: „Ich persönlich bin mit Ihrer Idee im Grossen und Ganzen einverstanden. Ob es das Blatt sein darf kann ich nicht entscheiden. Ich wage es nicht. Ihre Idee ist für uns eine Bombenidee. Ich meine, Sie sollten es zuerst mit der Gründung einer société d’études in Paris oder London versuchen. Wir werden Ihnen dazu einen Urlaub geben u. Sie persönlich mit unserem Einfluss unterstützen. Ob wir in absehbarer Zeit oder überhaupt jemals die publicistische Vertretung übernehmen weiss ich nicht, u.

 on the Neue Freie Presse, easily, comfortably, leaving the office at seven with not a care in the world? Or did I want to ruin my life the way he and Bacher had done—with neither a day nor a night to call my own?

 

I said: “I am not an easygoing person. I have got twenty more years in which to set the world on fire. I would never do it in order to make money. But I have my idea!”

 

Benedikt said finally: ‘‘Personally, I am in basic agreement with your idea. Whether our paper can be the vehicle for it I cannot decide. I don’t dare to. For us your idea is a bombshell. I believe you should first try to found a société d'études [study commission] in Paris or in London. We shall give you a leave of absence for that purpose and exert our influence on your behalf. I don’t know whether we shall become its journalistic representatives in the foreseeable future or ever,

 ב־.N.Fr.Pr, בנוחות, בנועם, במשרד עד השעה שבע, וללא כל דאגות לעתיד, או שאני בוחר להרוס את חיי, כפי שעשו זאת הוא ובּאכֶר, ולא אדע עוד לא יום ולא לילה.

אמרתי: "אינני אדם של נוחות. אני יכול לזעזע את העולם עוד עשרים שנה. לשם בצע כסף לא הייתי עושה זאת. הלוא בידִי הרעיון שלי!"

בֶּנֶדיקט אמר לבסוף: "אני עצמי מסכים עם הרעיון שלך בכללו. אם העיתון מותר לו להסכים, לא אני יכול להכריע. הרעיון שלך הוא בשבילנו בבחינת פצצה. אני סבור שעליך לנסות קודם לייסד société d'études (החברה למחקר) בפאריס או בלונדון. אנו נעניק לך לשם כך חופשה ונתמוך בך באמצעות ההשפעה שלנו. אם נוכל לקבל עלינו את זכויות הפרסום בעוד זמן סביר או בכלל, אינני יודע