Diary 1

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

diese Gunst, und unter Anderen erfuhr ja auch ein Herausgeber meiner Zeitung in Wien die Auszeichnung vor­gelassen zu werden. — Aber ich denke an nichts dergleichen. — Ich gebe, wenn es gewünscht wird, mein Ehrenwort, daß ich nichts von dieser Unterredung in Zeitungen veröffent= lichen werde, wie kostbar sie auch für meine Erinnerung werden mögen. — Und worüber will ich den politischen Vor= trag halten? — Über die Judenfrage. — Ich bin ein Jude und als solcher ad causam legiti= mirt. — Eure Durchlaucht haben übrigens schon einmal mit einem ebenfalls mandat= losen Juden, der Lassale hieß, über nicht rein= jüdische Angelegenheiten gesprochen. — Und was habe ich zur Judensache vorzubringen? — Es ist eigent­lich recht schwer, das Wort auszu= sprechen. — Denn wenn ich es heraussage, muß die erste Regung jedes vernünftigen Men­= schen sein, mich auf's Beobachtungszimmer zu schicken — Abtheilung der Erfinder von lenkbaren Luftballons. — Also wie leite ich es ein? — Vielleicht so: zweimal zwei ist vier, zweimal drei ist sechs,

Your Highness has occasionally granted such a favor to a journalist, and an editor of my paper in Vienna has been among those who have received the distinction of being admitted to you. But I have nothing of the sort in mind. If desired, I shall pledge my word of honor that I shall not publish anything about this discussion in newspapers, precious though it may be for my memory.

 

And about what subject do I want to make the political discourse? About the Jewish Question. I am a Jew and therefore qualified ad causam [on the subject].

 

I may remind Your Highness that you once spoke with another Jew also without mandatory authority, a man named Lassalle, about matters not exclusively Jewish.

 

What do I have to say on the Jewish Question? Actually it is very hard for me to utter the word. For if I do, the first impulse of every rational human being must be to send me to the observation room—Department for Inventors of Dirigible Balloons.

 

Well, how shall I preface it? Perhaps this way: two times two is four, two times three is six,

הוד מעלתך אמנם זיכה מפעם לפעם עיתונאי זה או אחר בחסד הזה, ובין היתר זכה גם אחד המו״לים של העיתון שלי בווינה בַּכבוד להתקבל לריאיון. ואולם אינני חושב על דבר שכזה. אם אתבקש, אבטיח בהן־צדק שלא אפרסם דבר מן השיחה הזאת בָּעיתונים, ככל שתהיה יקרה לזכרוני.

ועל מה אני מבקש להרצות את ההרצאה הפוליטית? על שאלת־היהודים. יהודי אני, ובתור שכזה אני מוסמך ad causam (לעניין).

אגב, הוד מעלתך אכן כבר שוחח בעבר על עניינים שאינם יהודיים טהורים עם יהודי חסר־מנדט מַנדַט כמוני, ששמו היה לאסאל.

ומה יש לי להציע בעניין היהודים ? בעצם, קשה למדי להגות את הדבר. שהרי אם אהגה אותו מן הסתם תהיה תגובתו הראשונה של כל אדם בר־דעת שצריך לשלוח אותי להסתכלות, למחלקה של ממציאי כדורים פורחים מונחים.

ובכן, כיצד אפתח? אולי כך: שתיים כפול שתיים שווה ארבע, שתיים כפול שלוש שווה שש,