Diary 2

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

nichts Entscheidendes thun vor dieser Rück= sprache; nichts, was nicht mehr ungeschehen gemacht werden könnte. Ich sagte: „Ich werde die Broschüre nicht (xx) früher erscheinen lassen, aber aufhalten kann ich den Druck nicht. Spätere Aenderungen würden Kosten verursachen.“ Er antwortete: „Das ist ja mit Geld auszu= gleichen.“ Ich weiss nicht, ob ich das recht verstanden habe. Will er mir Geld dafür anbieten, dass ich die Publication unterlasse? Jedenfalls ist meine Antwort morgen oder übermorgen — wann dieses schwere Treffen stattfinden wird — vorgezeichnet. Ich werde, ich muss ihm sagen: Meine Ehre ist engagirt. Selbst wenn ich wollte, könnte ich die Sache nicht mehr rückgängig machen. Der Gedanke ist im Chronicle=Artikel ausgesprochen. Er gehört nicht mehr mir. Schwiege ich, gäbe ich die (xx) öffentlich versprochene Schrift nicht, so sähe ich aus, wie wenn ich mich den reichen Juden, die dagegen sind, verkauft hätte. — Auf kleine Aenderungen, die er

I was to take no decisive action before our talk, nothing that could not later be undone.

 

I said: ‘‘I shall not bring the pamphlet out before then, but I cannot stop the printing of it. Later changes would entail expense.”

 

He answered: ‘‘Money can take care of that.”

 

I don’t know if I understood him correctly. Does he want to offer me money to desist from publication?

 

In any case, my answer tomorrow or the next day—whenever this momentous encounter takes place—is determined in advance. I shall, I must tell him: My honor is pledged. Even if I wanted to, I could no longer backtrack. My idea has been expressed in the Jewish Chronicle article. It no longer belongs to me. If I kept silent, if I withheld the pamphlet which I have promised publicly, it would appear that I had sold myself to the rich Jews who oppose my plan.—

שלא אעשה שום דבר מכריע לפני ההידברות; שום דבר שאין לחזור ממנו עוד.

אמרתי: "לא אפרסם את החוברת קודם ההידברות, אך לעצור את ההדפסה לא אוכל. שינויים שייעשו אחר־כך יכולים לגרום להוצאות".

הוא השיב: "את זה הרי אפשר לפתור בכסף".

אינני יודע אם אמנם הבנתי את הדברים. האם הוא רוצה להציע לי כסף כדי שאוותר על הפרסום?

מכל מקום, תשובתי למחר או מחרתיים מוכנה לקראת המפגש הקשה הזה, לכשיתקיים. אומר לו, אני חייב לומר לו: כבודי מונח על כף המאזניים, גם לו רציתי לא אוכל עוד לחזור בי מן העניין. הרעיון מצא את ביטויו במאמר ב־Chronicle. אין הוא שייך עוד לי. אם אשתוק, אם לא אתן פומבי לחיבור שהבטחתי לפרסם, איראה כמי שמכר את עצמו ליהודים העשירים שהם נגד העניין.