Diary 2

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

bekannt sind. Dann ziehe ich mein Manuscript von Bloch zurück — freilich kann ich es nicht hindern, wenn er die von Professor Kaufmann eingeschickte Uebersetzung meines Artikels bringt. Dabei blieb es dann schliesslich. Bloch gibt mir mein Manuscript, veröffentlicht aber auf eigene Faust Kaufmanns Uebersetzung. Nun gab mir Güdemann wieder Recht, dass ich nicht zurückweiche. Er meinte sogar schliesslich, (xx) Benedikt benehme sich wie ein recht kleiner Geschäftsmann. Als sie ein durch mich zu gründendes Concurrenz= blatt fürchteten, versprachen sie mir die Unterstützung der Broschüre — jetzt wollen sie mich von Publication geradezu ab= halten. 5 Feb[ruar 1896] Benedikt gesehen aber nicht gesprochen = d. h. wir redeten nur über gleichgiltige Tagespolitik. Bacher kam Abends in mein Zimmer, war sehr liebenswürdig, sprach aber von allen anderen Dingen.(xx)

Therefore I am withdrawing my manuscript from Bloch—of course, I could not prevent him from printing the translation of my article which Professor Kaufmann has sent him.

 

This is how we finally left things. Bloch is going to return my manuscript but will publish Kaufmann’s translation on his own.

 

Now, however, Güdemann said that I was right in not retreating. Finally, he went so far as to remark that Benedikt was behaving like a rather petty businessman. When they were afraid that I might found a rival newspaper, they promised to support my pamphlet; now, they actually want to stop me from publishing it.

 

February 5

 

Saw Benedikt, but had no talk with him—i.e., we spoke only about ordinary political affairs of the day.

 

In the evening Bacher came to my room, was very affable, but talked about all sorts of other things.

אקח אפוא בחזרה את כתב־היד שלי מבּלוֹך, אבל אינני יכול לעמוד בדרכו אם ברצונו לפרסם את התרגום של המאמר ששלח לו הפרופסור קאופמן. כך סיכמנו אפוא. בּלוֹך מחזיר לי את כתב־היד שלי, אך מפרסם על אחריותו את התרגום של קאופמן.

והנה שוב הצדיק אותי גידֶמן על שאינני חוזר בי. הוא אף אמר בסופו של דבר, שבֶּנֶדיקט מתנהג כמו סוחר קטנוני. כשחששו מפני עיתון מתחרה שהייתי אמור לייסד, הבטיחו לי שיתמכו בחוברת שלי — עכשיו הם רוצים שאמנע מפרסום החוברת.

 
5 בפברואר [1896]

ראיתי את בֶּנֶדיקט אבל לא שוחחתי אתו, כלומר דיברנו רק על ענייני־דיומא שגרתיים. בּאכֶר בא לחדרי בערב והיה חביב מאוד, ואולם דיבר על כל מיני דברים אחרים.