Diary 2

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

9 Feber [1896]. Einer der Studenten, die mir gestern zugehört, Carl Pollak, kam zu mir, „weil er seiner Begeisterung Luft machen müsse“. Es hätten gleich gestern nach meiner Rede einige bisher Laue erklärt, dass sie sich dem Nationalgedanken anschlössen. 10 Feber [1896]. Heute die Broschüre „Autoemancipation“ gelesen, die Bloch mir gegeben hat. Verblüffende Uebereinstimmung im kritischen, grosse Aehnlichkeit im (xx) constructiven Theil. Schade, dass ich die Schrift nicht vor dem Imprimatur der meinigen gelesen habe. Und doch wieder gut, dass ich sie nicht kannte — ich hätte mein Werk vielleicht unterlassen. Ich werde bei der nächsten Gelegenheit öffentlich darüber reden u. vielleicht in „Zion“ einen Artikel darüber schreiben. 14 Feber [1896] Aufgeregte Tage voll von Herzklopfen und Athemnoth. Heute mit Ludassy gesprochen. Die Wiener

February 9

 

One of the students in my audience yesterday, Carl Pollak, came to see me, because he had to “give vent to my enthusiasm.” He said that right after my speech a few people who had hitherto been lukewarm declared that they would get behind the national idea.

 

February 10

 

Read today the pamphlet entitled Auto-Emancipation which Bloch gave me.

 

An astounding correspondence in the critical part, a great similarity in the constructive one.

 

A pity that I did not read this work before my own pamphlet was printed. On the other hand, it is a good thing that I didn’t know it—or perhaps I would have abandoned my own undertaking.

 

At the first opportunity I shall speak about it in public, and possibly write an article about it in Zion.

 

February 14

 

Days of excitement, full of palpitations and shortness of breath.

 

Talked with Ludassy today. The Wiener Allgemeine Zeitung should lead it off.

9 בפברואר [1896]

קארל פולאק, אחד מן הסטודנטים ששמע אתמול את דברַי, בא אלי "משום שחש צורך לתת פורקן להתלהבותו".

כמה מן ההססנים, אמר, הכריזו אתמול מיד אחרי הנאום שלי שהם מצטרפים לרעיון הלאומי.

היום קראתי את החוברת "אוטואֶמנציפציה", שנתן לי בּלוֹך.

זהות מדהימה בחלק הביקורתי, דמיון רב בחלק הקונסטרוקטיבי.

חבל שלא קראתי את החיבור לפני הדפסתו של חיבורי שלי. ובכל זאת מוטב שלא הכרתי אותו, שהרי אילו הכרתיו, אולי הייתי זונח את מפעלי.

בהזדמנות הקרובה אדבר על כך בפומבי ואולי אכתוב על זה מאמר ב־Zion.

 


14 בפברואר [1896]

ימים של רוגז מלווים הרבה דפיקות־לב וקוצר־נשימה.

היום דיברתי עם לוּדאסי. חשוב ש־Wiener Allgemeine Zeitung יהיה הראשון [שיכתוב על החוברת].