Diary 3

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

dern: ich darf den Zaun anstreichen. Da drängen sich Alle zur Mithilfe. Der Grossherzog lächelte: „Sehr hübsch.“ Er erzählte mir dann vom Miso= neismus der Leute: wie man in Baden eine nützliche Creditkasse habe machen wollen, und es nicht möglich war, weil beschränkte Privatinteressen sich dagegen wehrten. Beim Erz Erzählen und Erklären gebrauchte er öfters die Wendung: „Sie werden mir beistimmen“, oder Aehnliches. Er ist bei aller Würde von einer ritterlichen Bescheiden= heit. Als Hechler dann das Wort nahm und die baldige Erfüllung der Prophe= zeiung vortrug, hörte er (xx) still und grossartig in seinem Glauben zu, mit einem merkwürdig ruhigen Blick seiner schönen festen Augen. Er sagte schliesslich, was er schon einigemal gesagt hatte: „Ich möchte, dass es geschehe. Ich glaube, es wird ein Segen sein für viele Menschen.“

“I am allowed to whitewash the fence.” Then they all importune him to let them help him.

 

The Grand Duke smiled: “Very pretty.”

 

He then told me about the hatred people have for anything new: how someone wanted to establish a useful credit-bank in Baden and how this proved impossible, because hidebound private interests put up a fight against it. When relating or explaining something, he repeatedly used the expression “You will agree with me,” or something similar. With all his dignity he has a chivalric modesty.

 

When Hechler took the floor afterwards and discoursed on the imminent fulfilment of the prophecy, the Grand Duke listened silently, magnificently, and full of faith, with a strikingly peaceful look in his fine, steady eyes.

 

Finally he said something that he had said several times before: "I should like to see it come about. I believe it will be a blessing for many human beings.”

אלא אומר להם שמותר לו לצבוע אותה. ואז כולם מבקשים לעזור לו.

הגרוֹסהֶרצוֹג חייך: "נחמד מאוד".

אחר־כך סיפר לי על שנאת החדש של בני האדם: כיצד רצו להקים בבּאדֶן קופת אשראי מועילה, והעניין סוכל, משום שאינטרסים פרטיים צרים נאבקו נגדו. כשסיפר או הבהיר משהו, השתמש לעתים בפנייה: "תסכים אתי" או משהו דומה לזה. עם כל הכבוד שהוא מקרין יש בו צניעות אבירית.

כשהחל הֶכלֶר לדבר והרצה על ההתגשמות הקרובה של הנבואה, הקשיב בשקט ומתוך אמונה מופלאה, כשבעיניו היפות והתקיפות מבט של רוגע.

לבסוף אמר מה שכבר אמר כמה פעמים: "הייתי רוצה שהדבר יקרה. אני מאמין שזה יהיה לברכה לאנשים רבים".