Diary 2

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

und Geisteseigenschaften da sein, die ich bei Ihnen Beiden voraussetzen darf. Nun genügt es aber nicht, dass Sie mit mir zusammenkommen wollen; es muss auch bald sein. Nichts in der seit so vielen Jahrhunderten verschleppten Judensache schiene ja meine Eile zu rechtfertigen, und das macht Sie am Ende gar stutzig. Aber ich habe praktische Gründe zum Drängen. Hat Ihnen Dr. Güdemann nicht gesagt, dass ich hier in Aussee versuchen will, durch den östreichischen Abgeordnetenhaus=Präsidenten Chlumecky (xx) mit dem Reichskanzler Hohenlohe bekannt zu werden und so zum Kaiser zu gelangen? Und wenn mir Letzteres unmöglich wird ist, will ich sofort an die literarische Ausarbeitung meines Planes gehen. Auf Güdemanns vorläufigen Rath wollte und will ich mich noch Ihnen Beiden in aller Bescheidenheit vorher mittheilen. Sie sind doch an der Sache so betheiligt, wie ich selbst; sind meine natürlichen Freunde und Rathgeber. Sie müssen sich doch auch denken, dass ich es nicht wagen würde, Sie muth= willig auf eine Reise zu bemühen. Ich habe also Ernstes und Wichtiges zu sagen. Lassen Sie mich nicht allein gehen. Ich thäte es ungern,

and these I may presuppose in you two. But it is not enough that you wish to meet with me; it must be soon, too. It is true, nothing in the Jewish cause, which has been dragged out for so many centuries, would seem to justify my haste, and that might even give you pause. But I have practical reasons for hurrying. Didn’t Dr. Güdemann tell you that here in Aussee I want to try to become acquainted with Imperial Chancellor Hohenlohe through Chlumecky, the President of the Austrian Chamber of Deputies, and thus gain access to the Kaiser? And should I find this impossible, I will immediately start on the literary elaboration of my plan.

 

Upon Güdemann’s provisional advice I first wanted, and still want, to confide in you two in all modesty. After all, you have as much at stake in the matter as I, and you are my natural friends and advisors. You must also consider that I would not dare idly to put you to the trouble of a trip. This means that I have serious and important things to say. Do not let me go on alone. 

 

 שאני יכול להניח מראש שאמצא אותן בשניכם. אלא שאין זה די שאתה מוכן להיפגש אתי; צריך שהדבר יהיה במהרה. נכון שבעניין־היהודים, הנסחב זה מאות שנים, אין שום דבר שיכול אולי להצדיק את הדחק שלי, והלוא זה מה שיכול לעורר בך חשד. ואולם יש עמי סיבות מעשיות לדחוק בכם. האם לא אמר לך ד״ר גידֶמן שאני רוצה לנסות כאן באַוּסזֵה להתוודע אל הרייכסקנצלר הוֹהֶנלוֹהֶה באמצעות יושב־ראש בית־הנבחרים חלוּמֶצקי ובדרך הזאת להגיע אל הקיסר? ואם דבר אחרון זה לא יצלח בידי, בכוונתי להתחיל מיד בעיבוד הספרותי של תוכניתי.

על־פי העצה שיעץ גידֶמן לעת־עתה, רציתי ועדיין אני רוצה, במלוא הצניעות, לשתף בעניין את שניכם. הרי אתם בעלי עניין בדיוק כמוני; אתם ידידַי ויועצַי הטבעיים. והרי בוודאי תבינו שלא הייתי מעז להטריח אתכם בנסיעה סתם כך. יש אפוא בפי דברים רציניים וחשובים. אל תניחו לי ללכת לבדי.