Diary 3

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

ich ihn im Vorzimmer, als er eben im Begriffe war wegzugehen. Er las die aufm Notiz aufmerksam und sagte: „Ja.“ „Soll man dazu einige ein= leitende Zeilen schreiben?“ fragte ich. „Nein“, sagte er. „Geben Sie das einfach unter der Spitzmarke „Gladstone über den Antisemitismus“, ganz naiv, als hätten wir schon darüber geschrieben. Lassen Sie sich auch den Roman kommen, den Gladstone erwähnt; nur dürfen Sie, wenn Sie darüber schreiben, nicht Ihren Judenstaat (xx) erörtern.“ „Habe ich Ihnen denn schon Schwierigkeiten gemacht?“ fragte ich sanft.   Und so ist am 2 Juni 1896 zum erstenmal diese dürftige Notiz, die ich hier einklebe, in der Zeitung erschienen, deren Mitarbeiter ich

 I asked him in the hallway when he was just about to leave. He read the item attentively and said: “Yes.”

 

“Should someone write a few lines of introduction?” I asked.

 

“No,” he said. “Simply run it under the caption ‘Gladstone on Anti-Semitism,' quite casually, as though we had already written about it. Also send for the novel which Gladstone mentions; but when you write about it, you mustn’t discuss your Jewish State.”

 

“Have I ever given you any trouble?” I asked gently.

 

 

And so, on June 2, 1896, the skimpy item which I am pasting in at this point was the first to appear in the newspaper on which I have worked for years.

 שאלתי אותו בפרוזדור, בעוד הוא מתכונן לצאת. הוא קרא את הידיעה בתשומת לב ואמר: "כן".

"להוסיף לזה כמה שורות מקדימות?" שאלתי.

"לא", אמר. "הבא זאת פשוט תחת הכותרת ׳גלאדסטוֹן על האנטישמיות׳, לגמרי בתמימות, כאילו כבר כתבנו על כך בעבר. דרוֹש גם את הרומן שגלאדסטוֹן מזכיר אותו, ואולם כשאתה כותב עליו, אל לך לדון ב־Der Judenstaat שלך".

"האם גרמתי לך קשיים כלשהם בעבר?" שאלתי ברכּוּת.

 

 


וכך ב־2 ביוני 1896 נדפסה בפעם הראשונה בעיתון, שזה שנים אני נמנה עם עובדיו, ידיעה דלה זו, ואני מדביק אותה כאן.