Diary 3

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

dafür, dass er und demnach auch der K[aiser] der vor drei Tagen bei ihm war, die Sache ernst nimmt. Und das ist das Schwerste, Un= wahrscheinlichste. Wenn es wahr ist, wird es wie ein Donner= schlag in der Welt wirken, und es ist dann der „Erfolg“, den Bierer in Sofia erfleht.   Ein holder Tag, ein lieblicher. Ein Anflug von Grün auf den reizenden Wiesen. Auf einem waldigen Hügel treten die Bäume auseinander, dass es wie ein breiter Scheitel aussieht. Hindurch sieht man wieder den zarten Hintergrund des blauen Frühlings= himmels — und in diesem Augenblick muss ich an den todten Baron Hirsch denken. Der Lebende hat Recht. Ich habe Recht — solange ich lebe. Die Juden haben Hirsch verloren,

and consequently also the Kaiser, who was with him three days ago—takes the matter seriously. And this fact is the most momentous, the most improbable. If it is true, it will affect the world like a thunder-clap and will be the “success” which Bierer is praying for in Sofia.

 

 

A delightful day, a lovely one. A flush of green on the beckoning meadows. On a wooden hill the trees are divided, giving the appearance of a broad hair-parting. Through them one can see as a delicate background the pale Spring sky—and at this moment my thoughts turn to the dead Baron Hirsch.

 

The living are right. I am right—as long as I am alive.

 

The Jews have lost Hirsch

 מתייחס לעניין ברצינות, ולפיכך גם הקיסר שהיה אצלו לפני שלושה ימים. וזה הדבר רב־המשקל ביותר, הלא־סביר ביותר. אם אמת הדבר, הוא יהדהד בעולם כרעם, וזו, אם כן, "ההצלחה" שייחל לה בּירֶר בסופיה.

 יום יפהפה, נעים. בצבוצים של ירוק בכרי הדשא המקסימים. על גבעה מיוערת העצים כמו נפרדים לפסוֹקֶת רחבה, ושמי האביב התכולים שבים ומתגלים דרכה. ובאותו רגע אני חושב בעל כורחי על הברון הירש המת.

האדם החי הוא הצודק. כל עוד אני חי, אני הצודק.

היהודים איבדו את הירש,