Diary 3

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

16 Mai [1896] Von Nordau einen guten Brief bekommen, der das Nein = Telegramm das mich ein bischen erschüttert hatte, wieder ausgleicht. Nach seinem Brief hat er gestern Nachmittag mit Edmund Rothschild gesprochen. Zadok Khan hat ihn in die Rue Laffitte geführt. Dass Rothschild diesen angesehenen Schriftsteller sich in sein Bureau und nicht in seine Wohnung führen lässt, ist ja einigermassen snobisch und erinnert an (xx) mein Rendezvous mit den Kohlen= gutmännern. 18 Mai [1896] Nordau meldet dass er mit Zadok bei Edm[und] Rothschild war. Die „Audienz“ dauerte 63 Minuten, wovon Rothschild 53 sprach u. Nordau „mit Mühe und Unhöflichkeit“ nur 10. Rothschild will absolut nichts von der Sache wissen, er glaubt nicht, dass beim Sultan etwas zu erreichen

May 16

 

Had a good letter from Nordau which makes up for the “No” telegram that had shaken me a bit.

 

After he had written me that letter, he talked with Edmond Rothschild yesterday afternoon. Zadoc Kahn took him to the Rue Laffitte.

 

That Rothschild should have this distinguished man of letters brought to his office rather than his home is somewhat snobbish and recalls my rendez-vous with the coal-Gutmanns.

 

May 18

 

Nordau reports that he went with Zadoc to Edmond Rothschild. The “audience’* lasted 63 minutes, out of which Rothschild spoke 53, and Nordau “with difficulty and rudeness’’ only ten.

 

Rothschild will hear nothing whatever of the matter; he does not believe that anything can be accomplished with the Sultan, and at any rate will not cooperate.

16 במאי [1896]

מנורדאו קיבלתי מכתב טוב שיש בו משום פיוס לאחר טלגרמת ה״לא" שלו שקצת זעזעה אותי.

לפי המכתב הוא דיבר אתמול אחר־הצהריים עם אֶדמוּנד רוטשילד. צדוק קאהן לקח אותו ל־Rue Lafitte. 

העובדה שרוטשילד ביקש להביא את הסופר המפורסם הזה אל משרדו ולא אל ביתו מלמדת במידת מה על סנוֹבּיות ומזכירה לי את פגישתי עם הגוּטמנים של הפחם.

 

 


18 במאי [1896]

נורדאו מודיע שהיה עם צדוק אצל אֶדמוּנד רוטשילד. "הריאיון" ארך שישים ושלוש דקות. רוטשילד דיבר חמשים ושלוש מהן, ואילו נורדאו, רק מתוך מאמצים ובחוסר נימוס, הצליח לדבר רק עשר דקות.

רוטשילד אינו רוצה לדעת דבר וחצי דבר על העניין, אין הוא מאמין שאפשר להשיג משהו מן הסולטאן, ובכל אופן אינו מוכן לתת יד.