Oberst Eiss, die deutsche Botschaft häbe telephonirt, ob ich noch in Wien sei. Er antwortete: Kein. Ob er mich von Ischl rufen solle? Nicht nöthig, sagte man; die Mittheilung werde schriftlich erfolgen. Wäre noch nicht Alles verloren? Immerhin habe ich die Zusage von Eülenburg u. Bülow, dass sich die deutsche Regierung unser in Konstantinopel annehmen wolle. Vederemo!   21 September 1898  im Coupé am Züricher See. Bis zu meiner Abreise von Unterach gestern Abend ist keine Nachricht von Eulenburg gekommen. Ich muss also glauben, dass ich die Situation nach der Unterredung mit Bülow richtig beurtheilt habe. Ich werde den Kaiser nicht sprechen können. Um noch einen letzten Versuch zu machen, will ich

He had replied: No. Should he call me back from Ischl? Unnecessary, they said; the message would be put in writing.

 

Does that mean that all is not lost yet?

 

At any rate, I have the promises of Eulenburg and Bülow that the German government intends to assist us in Constantinople.

 

Vederemo [We shall see]!

 

September 21, on the train at the Lake of Zurich

 

When I left Unterach last night, no word had come from Eulenburg. Therefore I must assume that I evaluated the situation correctly after my conversation with Bülow. I shall not be able to see the Kaiser.

 

To make one last attempt, I plan to write the following letter to Eulenburg from Paris:

 הוא השיב בשלילה ושאל אם עליו לקרוא לי מאִישְל. אין זה נחוץ, אמרו; ההודעה תישלח בכתב.

האם עדיין לא הכול אבוד? מכל מקום, בידִי הבטחתם של אוֹילֶנבּוּרג ושל בּילוֹב שהממשלה הגרמנית תתערב למעננו בקושטא.

 !Vederemo

(נראה!)

 


21 בספטמבר [1898] בתא הרכבת, ליד אגם ציריך.

עד צאתי מאוּנטֶראך לא הגיעה אמש שום ידיעה מאוֹילֶנבּוּרג. עלי לשער אפוא שהערכתי נכון את המצב אחרי השיחה עם בילוב בּילוֹב. לא אוכל להיפגש עם הקיסר. 

ואולם אעשה עוד ניסיון אחרון, ואכתוב לאוֹילֶנבּוּרג מפאריס את הדברים האלה:

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18

יומן 5