Er begleitete mich bis zur Thür, gab mir die Hand. Ich sagte zum Abschied noch= mals: „Italien kann viel für uns thun, denn der Sultan fürchtet sich vor Italien.“ Da stand er nachdenklich „Glauben Sie? Wir geniren ihn vielleicht. — Na, sprechen Sie mit Tittoni. Ich kann Ihnen nichts Bestimmtes versprechen. Aber mit allen Türken, die ich sehe, will ich von Ihrer Sache reden.“ Noch ein Händedruck, ein Lächeln u. draussen war ich.

He accompanied me as far as the door and gave me his hand. At parting I repeated: “Italy can do a lot for us, for the Sultan is afraid of Italy."

 

He stood in thought. “Do you think so? Perhaps we are in his way.—Well, have a talk with Tittoni. I can’t promise you anything definite. But whenever I meet a Turk, I will bring up your cause.”

 

Another handshake, a smile, and I was outside.

הוא ליווה אותי עד הדלת, הושיט לי את ידו. כשנפרדתי ממנו חזרתי ואמרתי: "איטליה יכולה לעשות הרבה בשבילנו, כי הסולטאן חושש מפני איטליה".

ואז עמד מהורהר:

"אתה סבור כך? אולי אנו מפריעים לו. טוב, דבר עם טיטוֹני. אני לא אוכל להבטיח לך שום דבר ודאי. אבל אדבר על עניינך עם כל הטורקים שאראה".

עוד לחיצת יד, חיוך.

והנה אני בחוץ.

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18