to call on His Lordship to morrow at 11 a.m. Believe me, dear Sir to be yours very obediently Th[eodor] Herzl   25 März [1903] Cairo Lord Cromer ist der unangenehmste Engländer, den ich bisher vor mir hatte. Ich trat um 11 Uhr bei ihm ein. Er kam mir entgegen. Ein grosser alter zur Fettleibigkeit neigender Herr mit weissem Schnurrbart, hoher Stirn. Das Gespräch war rasch im Gang. Ich entwarf in kurzen Zügen unseren Plan. Als ich erwähnte, wir wollten Bahnen bauen, warf er ein: „Darüber wollen wir noch reden.“ Ich: Natürlich werden wir

 to call on His Lordship tomorrow at 11 a.m.

 

Believe me, dear Sir, to be yours very obediently

 

Th. Herzl.

 

March 25, Cairo

 

Lord Cromer is the most disagreeable Englishman I have ever faced.

 

I entered his office at 11 o’clock. He came to meet me.

 

A tall old gentleman with a tendency toward obesity, a white moustache, and a high forehead.

 

The conversation was quickly underway. I gave a brief outline of our plan. When I mentioned that we wanted to build railroads, he interjected: “Well talk about that later.”

 

I: “Naturally we shall accommodate ourselves to the wishes of the British government in this.”

לבוא אל האדון הלורד מחר בשעה 11 בבוקר.

הנני, אדוני, שלך

ת׳ הרצל

 

 

25 במארס [1903], קהיר

הלורד קרוֹמֶר הוא האנגלי הלא־נעים ביותר שפגשתי אי־פעם.

נכנסתי אליו בשעה 11. הוא בא לקראתי. אדון קשיש גבה־קומה, שמנמן, בעל שפם לבן ומצח גבוה.

השיחה קלחה חיש מהר. פרסתי את תוכניתנו בקווים קצרים. כשאמרתי שאנו רוצים לבנות מסילות ברזל, הגיב: "על כך עוד נדבר".

אני: "מובן שבכך נתאים את עצמנו לרצונותיה של ממשלת בריטניה".

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18