„Ja, von Mantua her. Dort gibt es Juden. Ich war auch immer in guten Relationen mit den  Juden. Erst neulich, Abends, waren zwei Juden hier bei mir. Es gibt ja noch andere Beziehungen als die der Religion: die Höflichkeit und die Wohlthätigkeit. Die versagen wir den Juden nicht. Wir beten ja auch für sie: dass ihr Sinn erleuchtet werde. Gerade heute begeht die Kirche das Fest eines Ungläubigen, der auf dem Wege nach Damaskus auf wunderbare Weise zum rechten Glauben bekehrt wurde. Und so, wenn Sie nach Palästina kommen u. Ihr Volk ansiedeln werden, wollen wir Kirchen u. Priester bereit halten, um Sie Alle zu taufen.“ Conte Lippay hatte sich melden lassen. Der Papst gestattete, dass er

“Yes, from my Mantua days. Jews live there. And I have always been on good terms with Jews. Only the other evening two Jews were here to see me. After all, there are other bonds than those of religion: courtesy and philanthropy. These we do not deny to the Jews. Indeed, we also pray for them: that their minds be enlightened. This very day the Church is celebrating the feast of an unbeliever who, on the road to Damascus, became miraculously converted to the true faith. And so, if you come to Palestine and settle your people there, we shall have churches and priests ready to baptize all of you.”

 

Count Lippay had had himself announced. The Pope permitted him to enter.

״כן, מאז ימי מאנטוֹבה. יש שם יהודים. שם הייתי תמיד ביחסים טובים עם יהודים. רק באחרונה, בשעות הערב, היו אצלי כאן שני יהודים. הרי יש גם קשרים אחרים, מלבד אלה של הדת: של אדיבות, של צדקה. את אלה אין אנו מונעים מן היהודים. הרי אנו גם מתפללים למענם: שתיאוֹר דעתם. דווקא היום הכנסייה מציינת את חגו של חסר אמונה, שבדרכו לדמשק הגיע באורח פלא אל הדת הנכונה. וכך, אם תבוא לארץ־ישראל ותיישב שם את עמך, יהיו כנסיות וכוהני דת במצב־הכן כדי להטביל את כולכם".

הקוֹנטֶה ליפּאי שלח להודיע על בואו. האפיפיור נתן רשות שייכנס. 

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18