11 Juni [1902]  im Coupé des Ostend Express vor Wien   Jetzt bin ich bald in Wien, wo ich das Vergnügen haben werde meinen Vater zu begraben. Wolffsohn wollte in Köln einsteigen u. mit= fahren. Ich liess ihn nicht. Er kann mir ja nicht helfen. Ich habe mir in diesen 29 Stunden die Pfoten ge= schleckt wie ein überfahrener Hund. Auch zu einem Entschluss gekommen. Wenn meine Mutter will, übersiedle ich nach London. Was habe ich sonst in Wien zu suchen?  

June 11, on the Ostend Express, nearing Vienna

 

Now I shall soon be in Vienna where I shall have the pleasure of burying my father. Wolffsohn wanted to get on at Cologne and accompany me. I didn’t let him. For he can’t help me.

 

During these 29 hours I have been licking my paws like a run-over dog.

 

Have also made a decision. If my mother is willing, I shall move to London. What is there left for me in Vienna?

11 ביוני [1902] בתא ב״אוֹסטֶנד אקספּרס" לפני וינה

הנה אגיע עוד מעט לווינה, ושם מצפה לי העונג לקבור את אבי. וולפסון רצה להצטרף אלי בקֶלן. לא הרשיתי לו. הרי לא יוכל לעזור לי.

ב־29 השעות הללו ליקקתי את פצעַי ככלב שנדרס. גם הגעתי לידי החלטה. אם תרצה אמי, אעבור ללונדון. מה עוד יש לי לחפש בווינה?

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18