10 Juni [1902]  Hansens Geburtstag auf dem Schiff zwischen Dover u. Ostende. Vor der Abfahrt von London erhielt ich die Depesche des Arztes: „Vater im Schlag- anfall plötzlich schmerzlos ver- schieden.“ Ich hatte heimlich noch einen Schimmer von Hoffnung gehabt, dass es nur eine Lungenentzündung sei. Jetzt fällt er mir nach u. nach ein, mein Theurer, Goldener, Guter. Ich glaube, wenn Einem ein Arm weggeschossen wird, merkt man es im ersten Augenblick nicht, dann thut es furchtbar weh u. dann vergisst man.

June 10, Hans’ birthday

 

On the boat between Dover and Ostend.

 

Before my departure from London I received the doctor’s telegram:

 

Father passed away after a stroke, suddenly and without pain.

 

I had secretly nursed a glimmer of hope that it was just an attack of pneumonia.

Now I gradually remember things about him, my dear one, golden one, good one.

I think that when you have an arm shot away, you don’t feel it at first, then it hurts terribly, and then you forget.

10 ביוני [1902], יום ההולדת של האנְס

באונייה בין דוֹבֶר לאוֹסטֶנדֶה.

לפני יציאתי מלונדון קיבלתי את הטלגרמה של הרופא: "אבא נפטר פתאום משבץ ללא כאבים".

בעמקי לבי עוד טיפחתי שמץ של תקווה שזו רק דלקת ריאות.

עכשיו הוא ניצב לפנַי שוב ושוב, היקר שלי, האהוב שלי, הטוב שלי.

נדמה לי שכשאחת מזרועותיך מתרסקת מירייה, ברגע הראשון אין שמים לב לכך, אחר־כך הכאב נורא, ולבסוף שוכחים.

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18